Poprzednio...
Jeśli Bóg nie obdarzył cię dzieckiem, wróć do Hiszpanii.
- Czy jesteś przy nadziei? - Mój stan jest niejasny.
Jeśli nie powije potomka, sojusz będzie nieważny.
- Bóg chce, żebym wyszła za Harry'ego. - To zabronione.
Nie, jeśli jestem dziewicą. Jeśli małżeństwo nie było skonsumowane.
Słyszałam cię. Lady Pole również.
Jeśli zapytają o prawdę, odpowiem tak, aby zachować czyste sumienie i głowę na szyi.
Jeśli nadal jesteś dziewicą, mogę cię poślubić.
- Pani matko? - Dziecko rodzi się przed czasem!
Znów będę z Arturem.
Ten ślub będzie końcem dynastii Tudorów. Koniec chłopców.
HISZPAŃSKA KSIĘŻNICZKA
NA MOTYWACH POWIEŚCI PHILIPPY GREGORY
WYSTĘPUJĄ
SCENARIUSZ
REŻYSERIA
Król nie żyje. Czy inaczej opuściłby pogrzeb żony?
Nie widziano go w opactwie ani później.
Bóg nienawidzi Tudorów. Morduje ich, a nas karze za ich grzechy.
Ktoś zbiera ludzi we Francji. Mam pewne podejrzenia.
Tak czy owak, powstaje armia, która ma przywrócić koronę Yorkom.
Podobno potrzebują ludzi. To właściwy moment.
Powiesz Jej Wysokości matce króla
wszystko, co usłyszałeś.
Henry! Henry...
Minął miesiąc. Musisz jeść. Umyć się.
Ludzie myślą, że nie żyjesz. Wiem to od szpiegów.
Miasto zaraz zapłonie.
Nie wszystko da się ułożyć jak na twoich stronach, matko.
Lud boi się, że go opuściłeś. Musisz okazać siłę.
Wymóc na sojusznikach,
żeby rozprawili się z nieznanym wichrzycielem we Francji.
Co tu jeszcze robi ta Hiszpanka? Trzeba odesłać ją do domu.
Harry chce ją poślubić.
- Co? - Chce poślubić Katarzynę.
Lud lubi królewskie zaślubiny. Poproszę papieża o dyspensę.
Nie może tego zrobić. Jest żoną jego brata. To grzech!
- Mówi, że nie legła z Arturem. - Legła! Wiem to.
Bezczelnie kłamie!
Może szpiedzy mówią ci to, co chcesz usłyszeć?
Artur nie żyje. Chcesz uczynić go impotentem?
Tudorowie niezdolni spłodzić męskiego potomka. Nazwą nas słabymi!
Jak rozstałaś się z matką, wiedząc, że być może nigdy jej już nie zobaczysz?
Wiem, że to niemądre,
ale martwię się, że marznie w ziemi.
W Hiszpanii mamy walki byków.
Nazywamy to świętem odważnych, bo byk jest bóstwem.
Gdy byłam mała, w walkach brał udział byk tak silny i odważny,
że ludzie zjeżdżali z całej Hiszpanii, żeby go zobaczyć.
Nazywał się El Rey.
Zmierzył się z nim najlepszy matador.
El Rey otrzymał jeden,
dwa, trzy ciosy
- ale nie upadł.
Zapadł wieczór, a El Rey nadal walczył.
O świcie matador był wycieńczony.
Trzeba go było wynieść.
El Rey nadal trzymał się na nogach, mimo złamań i ran.
Przez sześć dni nie chciał umrzeć.
Siódmego dnia wezwano moją matkę. Darowała mu życie.
Ty jesteś El Rey.
Odebrałeś ciosy, ale nie padasz.
Tak. Stoję.
Dla ciebie.
Wkrótce będziemy mężem i żoną. Z Bożą pomocą.
Myślisz, że ją poślubi?
Nie mów o tym ślubie, póki nie będzie pewny.
Lord Stafford twierdzi, że książę zakochuje się co tydzień.
Może mówi o sobie.
Pragnie mnie.
Miałaś z nim skończyć.
Chciałabym, ale nie wiem jak.
- Jesteś splątana grubym supłem... - Jak to?
Kiedy Infantka wyjdzie za Harry'ego,
będziesz zmuszona wyjść za brzydkiego Tudora.
- Inaczej stracisz swoją pozycję. - Ty również.
O ile jeszcze zechce cię któryś z lordów.
Powiedz Infantce, że posłałaś mnie ze sprawunkiem.
Usiądźcie.
Jakie wieści o królu?
- Nadal pogrążony w żałobie. - W parlamencie poruszenie.
W całym kraju. W mojej parafii otwarcie mówią o poparciu dla Yorków.
- Też o tym słyszę. - Dość. Król...
Wybacz, pani. Nagłe sprawy.
Serce króla jest tak wielkie, że jeśli pęknie, całe królestwo legnie w gruzach.
Na czas trwania jego żałoby potrzebny nam regent.
Nareszcie jakiś plan. Kto nim zostanie?
Ja.
Staffordzie, rozmieść trzy garnizony w mieście.
Nie chcę więcej słyszeć o Yorkach. Wszyscy napiszecie za granicę,
aby poznać nazwisko wichrzyciela, który zbiera wojsko przeciw nam.
- Zmuśmy Hiszpanię do przysłania złota. - Hiszpania przysłała nam
bezpłodną ladacznicę i oczekuje, że będziemy ją utrzymywać.
Ja zajmę się Hiszpanią i księżniczką.
Pani...
Król mówił mi, że wpadłaś na szatański pomysł, by poślubić księcia Harry'ego.
To niemożliwe. Jesteś wdową po jego bracie.
Jestem dziewicą. Nie skonsumowaliśmy...
Nieprawda. Mam swoich ludzi w całym kraju.
Wiem o każdym kichnięciu w Dorset czy potknięciu w Northumberland.
Donosił mi chłopak od drzewa na opał
i dziewczyna, która szorowała podłogi w Ludlow.
Nie widzieli wszystkiego. Chyba że ich wzrok przebija mury.
Przyznaję,
że oddawaliśmy się pewnym... czynnościom.
Dla przyjemności.
Lecz Artur nie mógł... Jestem dziewicą tak samo, jak w dniu przybycia do Anglii.
A ty?
Pławisz się w grzechu jak księżniczka czy powiesz prawdę?
To jest prawda, pani.
Byliście małżeństwem przez miesiące. Mam uwierzyć, że nie doszło do zbliżenia?
- Frasowało to nas oboje. - Gdy pytaliśmy, milczałaś.
Chroniłam dobre imię męża.
Potem zmarła królowa i nie mieliśmy czasu...
Precz!
Zapomniałaś, pani, że jesteś w moich pokojach.
Precz! Ty i twój harem opuścicie mój pałac.
Jestem księżną wdową Walii. Nie możesz mnie wygnać.
Mogę. I robię to.
- Król na to nie pozwoli. - Jest w żałobie. Mnie przypadła regencja.
Od tej chwili ja jestem królem.
Co ja zrobiłam? Skazałam nas na bezdomność.
Nie mamy dokąd iść.
W tej chwili. Król powiedział jej, że wyjdziesz za Harry'ego.
Czyli nie jest temu przeciwny.
Gniew lady Margaret to znak, że masz przewagę.
Użyła najostrzejszego miecza,
a jednak nie zraniła cię, pani.
Nie mogę prosić księcia Harry'ego o wstawiennictwo za mną w trakcie żałoby.
- To nie przystoi. - Popytam na dworze o miejsce dla nas.
W każdej bitwie przychodzi chwila, kiedy czujesz się pokonana.
Kto w takiej chwili kontynuuje atak, wygrywa.
My zawsze wygrywamy.
Możemy porozmawiać?
Oczywiście, pani babko.
Krążą pogłoski, że hiszpańska wdowa upatrzyła sobie ciebie.
- To niedopuszczalne. - Księżniczka nie może się zmarnować.
Potrzebny nam sojusz z Hiszpanią. Jak ją odeślemy
król Ludwik wykorzysta hiszpańskie złoto przeciw nam.
Zepchnie mnie z tronu,
gdy zajmę go po ojcu. Może to Ludwik zwiera szyki.
„Ktokolwiek bierze żonę swojego brata, popełnia kazirodztwo.
Umrą oni bezdzietnie”. Księga Kapłańska.
„Jeśli brat umrze, a nie będzie miał syna,
żona zmarłego nie wyjdzie za obcego, szwagier jej zbliży się do niej”.
- Księga Powtórzonego Prawa. - Nie!
Cieszę się, że znasz Pismo, ale są lepsze wybranki. Lepsze księżniczki.
Dla Artura nie było. Liczył się sojusz z Hiszpanią. Co się zmieniło?
- Księżniczka jest zepsuta. - Myślisz, że nie umiałbym tego rozpoznać?
Twój umysł jest przenikliwszy od mojego?
- Bynajmniej. - Zatem zgadzamy się.
Czasem różne drogi prowadzą do jednego zamku.
Lordzie.
Pani de Cardones!
Czym mogę służyć?
Infantka i jej świta szukają domu poza pałacem.
Rozumiem.
Rozpuszczę wici, ale zgaduję, że wkrótce wyruszycie do Hiszpanii...
Zostaniemy w Londynie.
Zatem nada się Durham House. Należy do Kościoła.
Zatrzymują się tam zagraniczni dygnitarze. Miejsce w sam raz dla Infantki.
Infantka nie wraca do Hiszpanii po śmierci męża?
Nie nam o tym decydować.
Świetnie. Małą kwaterę łatwiej osłaniać.
Infantka będzie wściekła.
Więc ty zamieszkaj tu ze mną.
Pobierzemy się.
Wniosę cię tu jak wtedy, gdy byłaś chora.
Będziemy mieć dzieci. Małego Saalika...
i małą Roshanę.
A nie małą Magdalenę?
Tak. Mały Saalik i mała Magdalena.
Ciociu!
Wasza Wysokość. Przybyli sir Richard Pole i lady Margaret.
Wasza Wysokość.
Przyjmij nasze słowa współczucia. My też ubolewamy nad tą stratą.
Kochałam ją tak jak ty, panie. Lizzie...
Jak by na to nie patrzeć, była moją kuzynką. Opłakuję jej śmierć.
Lady Pole,
czy mam na sobie szaty spowiednika?
Niech wysłucha cię ksiądz.
Tu nie znajdziesz rozgrzeszenia.
Gdybyś nie nękała jej w ostatnich godzinach, być może nadal by żyła.
Ciociu.
Wuju. Usłyszałem o waszym powrocie.
- Łączymy się z wami w żalu. - Jest głęboki.
Jednak nadchodzi lato
i miejmy nadzieję, że mój ślub przyniesie Anglii radość, której bardzo potrzebuje.
Ślub?
Poślubię Katarzynę. Utrzymam sojusz z Izabelą
i spłodzę potomka, który zapewni nam ciągłość rządów.
Tu już postanowione?
Czy inaczej wspominałbym o tym?
Gratulacje, Wasza Wysokość.
Ślub odbędzie się w czerwcu.
Chętnie pomożemy w przygotowaniach.
I niezwłocznie pogratulujemy księżniczce.
To może być trudne.
Moja babka nadużyła władzy i odesłała ją z dworu.
Słuchaj się babki.
Niepotrzebna nam wojna w rodzinie.
Tak jest, ojcze.
Nie wahaj się jednak poprosić papieża o dyspensę.
Zajmij się Meg.
Wkrótce uda się do Szkocji. Potrzebuje matczynej pomocy.
Utraciła ją, więc musi wystarczyć jej twoja.
Widzisz już, że w Anglii tylko mężczyznom pisana jest wielka przyszłość?
Nie myśl tak. Jeśli w to uwierzysz, stanie się to prawdą.
Zachowaj siłę i odwagę. Walcz o to, czego pragniesz.
Szerokiej drogi. Podobno na północy jest jeszcze zimniej.
Zimniej niż gdziekolwiek.
Twój ojciec prosił, żebym pomogła ci w przygotowaniach.
Czy wiesz, że moja babka wyrzuciła Katarzynę z pałacu?
To nie moja sprawa. Chodź.
Opuściła pałac... Hiszpanka.
List do papieża jeszcze nie powstał?
Ilekroć otwieram oczy, uderza mnie nieobecność Lizzie.
Słyszę słowa, które wypowiedziała, umierając...
Jakie słowa? Henry?
Co to? List od cesarza?
Od jak dawna tu leży?
Każ im szybko wnieść moje rzeczy.
To tylko gadanie.
Po 15 latach pokoju nikt nie przejdzie na stronę Yorków,
żeby znów brodzić we krwi.
Poznałam nazwisko naszego wroga zwołującego ludzi we Francji.
To Edmund de la Pool. Kuzyn twojej żony.
- Mogę spojrzeć? - De la Pool...
Żona nie utrzymuje z nim kontaktów.
Schronienia udziela mu sam cesarz Maksymilian.
Nie chce go wydać mimo nalegań króla.
Cesarz obawia się, że zgładzilibyśmy łajdaka.
Oczywiście. Ostatni potomek Yorków.
Musimy przygotować wojska na inwazję.
Zamach na tron angielski wsparty bogactwem imperium Habsburgów?
Skarbiec świeci pustkami. Zbrojownia również.
Wszyscy znacie Edmunda Dudleya, który służył miastu jako doktor praw,
a dziś jest spikerem Izby Gmin.
Chce nas wspomóc, znajdując sposób na napełnienie naszych szkatuł.
Możemy ograniczyć wydatki, ale to nie da nam potrzebnych dochodów.
Podniesiemy podatki od najpowszechniejszych dóbr,
takich jak wełna czy skóra.
Ustanowimy nowe grzywny:
za psy w kościele, śpiewanie na ulicy, naśladowanie króla.
Skuteczne sposoby na wzniecenie gniewu ulicy.
Skoro trzeba nam żołnierzy,
zwerbujmy tych, którzy przybyli tu z hiszpańską księżniczką.
Zastąpią niewypłaconą połowę wiana.
Nie zastąpią. To będzie część spłaty. Niewielka.
Dziękuję. To... odpowiednie domostwo.
Nie eksponuj ich.
Będę cię chronił, pani.
Jesteśmy blisko ulicy.
Czy ludzie będą mówić, że popadłam w niełaskę?
Powiedzą, że matka króla to hetera. Pokochają cię jeszcze bardziej.
Masz rację.
Zaufam Bogu, że to część jego planu i że Harry wkrótce zjawi się po mnie.
A lady Margaret znajdzie mężów wam obu.
Król Szkotów chce, abyśmy do ślubu wystroili się w ten sam biały adamaszek.
Czy oczekuje, że będziemy dobierać stroje każdego dnia...
jak przygłupie bliźniaki?
Widziałaś suknię ślubną swojej matki? Była czerwona na znak wojny.
Twoja babka chciała zedrzeć ją z niej zębami.
Odnajdziesz ją?
Można by z niej zrobić lamówkę do mojej.
Chcę uhonorować mamę.
Ciociu?
Czy będzie bolało?
W noc poślubną?
Powiem ci, co usłyszałam w dzień ślubu od twojej cioci Cecily.
Najpierw trochę boli, a potem jest całkiem przyjemnie.
Będziesz tu, gdy przyjdzie czas mojego odjazdu?
Nie oddałabym tej chwili za wszystkie wrzosy Szkocji.
Wejść.
Twój kuzyn Edmund jest we Flandrii i zbiera wojsko przeciwko królowi.
Nie rozmawiałam z nim od ponad roku.
Bogu dzięki.
Jeśli się odezwie, natychmiast powiadom króla.
Jego matka z wszystkich nas uczyni wrogów.
Wygnała Katarzynę, mimo iż Harry chce ją poślubić.
Tak.
Nikt nie jest bezpieczny.
Wasza Wysokość!
Dobry wieczór miłym paniom.
Przechodziłem obok.
Byłeś w pałacu, gdy mnie odsyłano.
Ojciec nie chciał, żebym siał zamęt.
Babka jest zrzędą, ale da się przekonać.
Przychodzisz o dziwnej godzinie, panie.
Szykowałam się do kąpieli.
Nie będę przeszkadzał.
Przytulnie tu.
Meble są tanie. Urągają mojej pozycji.
- Na ulicy doszło do bójki... - To miejsce pełne życia.
Mnie też zaczepiono za rogiem.
Gdy człek zrozumiał, kim jestem, zmoczył spodnie.
Nie będziesz tu długo.
Tylko tyle, ile król zechce siedzieć w ciemnościach.
Wszyscy siedzimy w ciemnościach.
Musimy czekać.
Dobrze, panie.
Gdzieś się podziewał?
Nie było cię na zebraniu Tajnej Rady.
Nie usunęłaś jej na dobre.
Jako przyszły król musisz brać udział w zebraniach.
Nie wiem, czy słuchać twoich poleceń, gdy chodzi o przyszłość kraju.
Jak zareaguje królowa Izabela, gdy dowie się o losie swojej córki?
Dbam o jej reputację.
Nie może przebywać w pałacu wśród tylu mężczyzn, gdy...
Błyszczy jaśniej niż ty?
To niestosowne.
Do czasu wyjaśnienia sytuacji, księżniczka musi przebywać z dala od dworu.
Pozwoliłabyś jej zgnić na ulicy.
Niedorzeczność. Durham House jest stosowną siedzibą.
Śmierć twojego brata pozbawiła ją zbytków, więc zwróciła się do ciebie.
Mój piękny chłopcze, jesteś zjawiskiem. Cudem świata.
Nie jesteś sobą od śmierci matki. Osłabłeś.
Ta dziewczyna to widzi.
Już późno. Odpocznij, pani babko.
Jej mąż umiera, a ona bierze jego brata? Cóż to za gra?
Skąd wiesz, że to gra?
Ty też grasz?
Nie, ale przyszłam powiedzieć,
że to, co zaszło między nami, nie może nigdy...
Bo chcesz złotych talerzy?
Słyszałeś słowa Infantki.
Mam powinności względem rodziców i Katarzyny.
Czyli nigdy więcej tego...
Ani... tego.
Chodź. Jedziemy na polowanie.
Stój. Tam.
Czekaj! Spłoszysz je zbyt wcześnie!
To młody ptak. Łatwy łup.
Zawsze takie wybierasz?
Bynajmniej. Łatwy łup nie rozwija umiejętności.
A ty je masz, prawda?
Czy... nie powinniśmy wracać?
- Jak podoba ci się wałach? - Jest znakomity.
- Nie pogardziłabym takim rumakiem. - Chciałabyś go na własność?
To byłby wspaniały prezent.
Nie masz gdzie go trzymać.
Musisz rozejrzeć się za stajnią.
- Upolowaliśmy po cztery ptaki. - Jesteśmy równi.
Wasza Wysokość.
Papież musiałby dać wam dyspensę.
Uzyskaliście ją? Wątpię.
Weź wdowie dożywocie i wracaj do Hiszpanii.
Twoja matka, królowa Hiszpanii.
Nie wracam! Nie taki będzie mój los!
Zostanę królową Anglii!
Wzywałaś mnie, pani?
Tak. Wejdź, dziecko. Usiądź ze mną.
To nowe wino. Możemy skosztować go razem.
Zapewne słyszałaś, że twój kuzyn jest zdrajcą.
- Nie mam z nim kontaktu. - Wiem.
Od lat knuje przeciw nam. Czcza gadanina.
Te nowe przyprawy niezbyt mi służą.
Koniecznie spróbuj pomarańczy w cukrze.
Przyjechały z Włoch, ale są naprawdę smaczne.
Dziękuję.
Infantka... Meg mówi, że jej nie lubisz.
Trudno mi ją lubić w związku z tym, co uczyniono, by ją sprowadzić.
Wszędzie ten cukier.
Codziennie wieczerzałaś z nią i Arturem w Ludlow.
Co wieczór odprowadzano go do jej alkowy, jak przykazałam?
Dbaliśmy o to.
A więc byli małżonkami w słowie i w czynie. Szczęśliwymi w łożu.
Nie wchodziłam do środka. Szanowaliśmy ich prywatność.
Zgodzisz się ze mną, że byli kochankami.
Nie wiem na pewno. Nie widziałam tego na własne oczy.
Jej spowiednik mówi, że pomagałaś jej damom z pościelą.
Widziałaś jakieś ślady?
Daj spokój! Jesteś mężatką.
Powiedziałam o wszystkim, co widziałam.
Co widziałaś? Czy coś wymyśliłaś od czasu śmierci mojego wnuka?
Ty i ta dziewka ściągnięcie na nas klęskę! Jeśli uwiedzie i poślubi Harry'ego
dzięki twojemu kłamstwu, zgrzeszy przeciwko Bogu, a ty spłoniesz w piekle!
Twój kuzyn jest zdrajcą, a ty?
Jestem uczciwa! Nie da się tego powiedzieć o połowie mieszkańców pałacu!
Powiedziałam, co wiem. Nic więcej nie dodam!
Opuścisz pałac i nigdy tu nie wrócisz! Straże!
Lady Pole nie wolno od dziś przebywać w królewskich posiadłościach! Zabrać ją!
Przyjdziesz dziś do karczmy? Pozwolę ci potrzymać mnie za rękę.
Nie mogę.
Infantka będzie na mszy.
Co będzie, gdy skończy się jej złoto? Nie sądzisz, że się ciebie pozbędzie?
Naprawdę wierzysz, że wyjdzie za księcia?
Mów po angielsku.
Mój hiszpański cię mierzi? Czy moje islamskie serce?
Mam obowiązki.
Gdy nadciąga sztorm, jestem twoim bezpiecznym portem.
Gdy wychodzi słońce, odpływasz ku bogatszym brzegom.
Przynajmniej będę spać w zamku, a nie w stajni.
Wezwano mnie do pałacu, abym wstąpił do armii Tudorów.
Oviedo, proszę. Czego chcesz ode mnie?
Chcę usłyszeć „tak”.
Nie mogłaś dać jej tego, czego chciała?
Jest podła i nie potrafię jej ulec.
Zapewniłabyś nam bezpieczeństwo.
Twój koń, pani.
Nie jedziesz ze mną?
Mam powinności względem króla. Muszę naprawić szkody, które wyrządziłaś.
Jedź bezpiecznie do Stourton.
Gdzie jesteśmy?
To zła droga. Nie tędy!
Kim jesteś?
Straże!
Nie!
W tym domu panuje zaraza! Nie wejdę tam!
Powiedzcie Margaret Beaufort, że zapłaci za to!
Edmund?
Zbyt długo cię nie widziałem, kuzynko.
Wybacz ten fortel, ale Tudorowie chcą mojej głowy.
A więc to prawda? Chcesz odebrać im koronę?
Potrzebna mi twoja pomoc.
Odwiedzisz wszystkich krewnych nadal lojalnych Yorkom. Osobiście.
- Żadnych listów. Powiesz im... - Nie!
Chcę, by moje dzieci dożyły starości.
Nasz ród rządził tym krajem, nim Henry Tudor ukradł nam koronę.
Masz do niej prawo jako córka Plantagenetów.
Jedyne, czego doświadczam, to zdrada i żałoba.
Mam dość narażania życia dla cudzych ambicji!
Nie wierzysz, że obalę Tudorów?
Wiara w słuszność twojej walki nie czyni cię lepszym od nich.
A więc jesteś przeciwko mnie.
Nie jestem ani za tobą, ani przeciwko tobie.
Pragnę jedynie spokoju.
Nie szukaj mnie więcej.
Niech Bóg okaże ci miłosierdzie.
Suknia ślubna gotowa, ojcze. Wkrótce wyjadę.
Kazałam doszyć do niej brzeg z sukni ślubnej mojej matki.
Rozumiesz, dlaczego tu jesteście?
Tak, pani. Będziemy służyć w angielskiej armii.
Tak. Zostaliście powołani.
Służycie teraz królowi, nie Infantce.
Widziałam, jak rozmawiasz z moim wnukiem. Jesteś zdolnym kusznikiem.
To książę ma bystre oko, odważne serce, szybkie...
Ale musi nauczyć się innych rzeczy.
Na przykład?
Nie wie, kiedy się poddać?
Pomyślałam, że hiszpański się przyda. I słusznie.
Pojęłam twoją impertynencję.
Od kiedy to oddanie pola jest cnotą?
Kiedy pogoń zaczyna cię niszczyć, lepiej puścić ofiarę wolno.
Czy Infantka wie, kiedy trzeba się poddać?
Jest na to zbyt dumna.
Mądryś jak na żołnierza.
Patrzę. I słucham.
Ach tak?
Może zechcesz robić to dla mnie? Tam, gdzie ja nie mogę?
Gdzie jest ciocia Maggie? Obiecała mnie pożegnać.
Meg!
Nie odjeżdżaj.
- Czy to daleka droga? - Tak. Daleka, wyboista i zimna.
Dopilnuję, żebyś naprawdę wyjechała.
Kiedyś mnie odwiedzisz, a ja poczęstuję cię żołądkiem owcy.
O co chodzi?
Nie pozwól, by ktokolwiek wlewał jad w twoje serce.
Jedź bezpiecznie, zawadiako.
Król idzie!
Niech Bóg cię prowadzi.
Bądź silna dla Anglii. I szczęśliwa dla siebie.
Moja królowo Szkocji.
Chroń ją, Tomaszu.
Własną piersią, Wasza Wysokość.
A teraz spójrzmy w przyszłość. Dziś wieczorem uczta.
A nawet święto.
Pani! Dominus wrócił! I przyszedł list od króla!
Jestem zaproszona na kolację w pałacu. Król chce coś ogłosić.
Jego Wysokość król!
Usiądźcie.
Smutek jest jak ocean,
w którym tonie wszystko.
Oddech, apetyt, nawet wiara.
Byłem z dala od was, na dnie oceanu.
Szukałem czegoś, czego mógłbym się uchwycić.
Znalazłem.
Anglię.
To najwspanialsze królestwo w Europie.
Zrobię wszystko, aby była bezpieczna.
Trudno o lepszy sposób niż królewskie zaślubiny.
Sojusz ciała i krwi,
dzięki któremu będzie kłaniał się nam cały chrześcijański świat.
Nie tylko w jednym pokoleniu, ale przez wiele pokoleń, które nadejdą.
Moja małżonka...
miała jedną prośbę na łożu śmierci.
Długo nad nią myślałem...
i wreszcie postanowiłem uczynić jej zadość.
Poślubię księżniczkę Katarzynę Aragońską.
Za pałac pełen synów.
NIEKTÓRE WYDARZENIA I POSTACI ZOSTAŁY ZMIENIONE
Wersja polska na zlecenie HBO Start International Polska
Tekst: Joanna Kalińska